براي آغاز...
سلام . از اين پست من هم در كنار ديگر دوستانم ، وبلاگ دوستداران استاد محمد قهرمان را به روز خواهم كرد. بنا دارم در پست هايم ــ اميدوارم فاصله ی آن ها از يك هفته بيشتر نشود ــ شما را به شنيدن شعرهاي محلي استاد ميهمان كنم .
محمدرضا خسروى درباره شعرهاي محلي استاد ــ نمي دانم واژه ی « محلي » تا چه اندازه مي تواند دقيق باشد ــ مى گويد : « محمد قهرمان با سرودن شعرهاى محلى درحقيقت توانست زمينه هاى ماندگارى گويش تربتى را كه لهجه و گويش مادرى اوست ، آماده سازد . گشاده دستى و تبحر استاد قهرمان در استفاده از لهجه ی محلى خود براى شعرهايش بى بديل است. سرودن شعر محلى به لحاظ نامأنوس بودن و صيقل ناخوردگى واژه ها بسيار مشكل است كه قهرمان به دليل آشنايى با واژه ها توانسته است از پس كار به خوبى برآيد ، ضمن اين كه استفاده از واژگان غبارگرفته و زنده كردن واژه هاى خوش تراش از ياد رفته محلى نيز از ويژگى هاى برجسته شعر قهرمان است . »
استاد محمدرضا شفيعى كدكنى نيز كه آشنايى ديرينى با استاد محمد قهرمان دارد از او به عنوان فرد اكمل و اول در لهجه ی خراسانى ياد مى كند و مى گويد : « دراين خصوص حتى مرحوم ملك الشعرا بهار آن خصوصيت يك شاعر محلى را به صورت كامل ، آن گونه كه استاد قهرمان دارد ، ندارد . »
شعري را كه خواهيد شنيد استاد ، براي استاد حسين سمندري نوازنده ی چيره دست دوتار سروده است و استاد حسين سمندري همان كسي است كه مهدي اخوان ثالث نيز برايش سروده است : قربان زخمه هاي تو خوش پاش و نغمه ريز ...
جالب آن كه در مراسم بزرگداشت استاد محمد قهرمان، حسين سمندري همراه با شعرخواني استاد ، به هنرنمايي پرداخت. اجرايي به يادماندني بود . گويي دو دلداده پس از سالها دوري به يكديگر رسيده بودند.
عمر هر دو استاد طولاني باد .
شعر را از اینجا بشنويد.
