محمد قهرمان

یک غزل از استاد قهرمان : 

هيچ كس در زندگى آواره ی غربت مباد

گر غريبى راحتى هم دارد آن راحت مباد 

همچو زمزم در وطن با تلخ و شور خود بساز

آب كوثر در بهشت غربتت قسمت مباد 

اى كه آواز دهل از دور در گوشت خوش است‏

از پى نزديكتر رفتن ، ترا رغبت مباد

عزت و ذلت اگر چه هر دو در دست خداست‏

بعد عزت ، هيچ كس را نكبت ذلت مباد

اى ازين جا مانده و زان جاى رانده ! باز گرد

خانه ی تو در وطن زين بيشتر خلوت مباد 

دست خالى بازگشتن گر چه رنجت مى‏دهد

در دل پر حسرتت جز خواهش رجعت مباد

دوستان و بستگانت چشم بر راه تواند

اى مسافر ! بيش از اينت از وطن غيبت مباد 

خاك غربت را براى مردم آن واگذار

هيچت از اين سرزمين انديشه ی هجرت مباد 

در وطن طرح بهشتى نو درانداز و ترا

بر بهشت دور دست آرزو ، حسرت مباد

                                                                19/6/82